they want to know about me

Witam na blogu z opowiadaniem o nastolatce, któej życie z szarego i dołującego zmienia się o 360' w bardzo, krótkim czasie. Czy na dobre? Czy tego właśnie pragnie od życia? Czy może jednak zacznie tęsknić za smutną codziennością? Przekonaj się, czytaj i śledź losy bohaterki.
8/01/2013
Prolog

❋ Początek niekończącego się końca ❋

Każdy mój dzień wydaje się taki sam, nie ważne od wydarzeń, które w nim następują. Wszystko się zmienia chociaż w mojej głowie zawsze pozostaje takie same. Bez zmian. Te same myśli. Ten sam ból i te same problemy, z którymi zmagam się odkąd pamiętam. To żałosne, wiem. Niestety nie potrafię sobie poradzić z otaczającą mnie rzeczywistością mimo, iż moje życie na pierwszy rzut oka jest normalnym życiem ' szczęśliwej nastolatki ' - mam chłopaka, przyjaciół, kochającą rodzinę. Mimo to ciągle coś jest nie tak jak powinno być i na pewno nie jest dobrze. Wszystko jest przygnębiające, a moje życie stoi w miejscu... po to aby niedługo ruszyć z niewyobrażalną prędkością.
-------------------------------------------------------------------------------------------

24 komentarze:

  1. Ciekawe szkoda ze tak malo jest obserwujacych cb bo naprawde wartu tu zagladac pozdrawiam rafal :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Prolog jest cudowny -szkoda,że tak mało napisałaś bo to mnie wciągnęło.Nie pozostaje mi nic innego jak czekać na kolejny post.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Właśnie chodziło mi o to, żeby zaciekawić :) dziękuję jest mi bardzo miło

      Usuń
  3. Napisałaś naprawdę bardzo fajnie.Realny świat większości nastolatków w XXI wieku.Ja sama lubię czytać książki i opowiadania ,które mają w sobie ten świat realny.Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  4. Blog wygląda zaje*biście , zachwyca i przyciąga.. :) Czekam na dalsze posty.., zapowiada się ciekawie . Pozdrawiam ! ♥

    OdpowiedzUsuń
  5. śliczna grafika na blogu:)

    OdpowiedzUsuń
  6. Świetny post. Naprawdę zapowiada sie interesująco... I ten wygląd taki mroczny. To co lubię ^^ Czekam na inne posty. ^^ Mam nadzieje że już niedługo ;D

    OdpowiedzUsuń
  7. Cześć :)
    Cieszę się, że szablon się podoba :) Jakbyś miała z nim jakieś problemy to oczywiście pisz :) ( Mam jednak cichą nadzieję, że problemów z szablonem nie będzie :P )

    Pozdrawiam,
    Tyler

    OdpowiedzUsuń
  8. Świetny prolog, od razu widać, że masz talent do pisania;-) Zaciekawiłaś mnie, a że lubię czytać blogi z opowiadaniami chciałabym, żebyś mi napisała jak pojawi się nowy rozdział;)
    (na gliterach - funnyx, lub w komentarzu do mojego bloga pluffys.blogspot.com)

    OdpowiedzUsuń
  9. Wyczuwam duże pole tajemniczej tajemnicy.. czekam na dalszy ciąg..

    OdpowiedzUsuń
  10. Napisałaś to naprawdę bardzo fajnie.Naprawdę zapowiada sie interesująco... I ten wygląd taki mroczny. ^^ Czekam na kolejne ;p /tx

    OdpowiedzUsuń
  11. Dość krótki post, ale bardzo mnie zaciekawił. Zazdroszczę talentu. Rzadko spotykam osoby z AŻ takim talentem ;)

    OdpowiedzUsuń
  12. masz głowę do pisania aż szkoda, że tak mało ludzi cię obserwuje, życze dalszych sukcesow ~mutantka z glitery

    OdpowiedzUsuń
  13. Prolog jest świetny, masz talent do pisania i życzę ci powodzenia w tej dziedzinie :) Chodź za bardzo nie lubię czytać to opowiadanie mnie wciągnęło. Z niecierpliwością czekam na więcej :)
    ~Ania76513

    OdpowiedzUsuń
  14. Ten twój blog , jest super sama prowadziłam bloga ale nie tak jak ty . Jest świetny . Pozdrowienia

    OdpowiedzUsuń
  15. Prolog zapowiada sie interesująco, czekam na więcej *o*

    OdpowiedzUsuń
  16. Bardzo interesujący tekst , taki prawdziwy, z życia.. Czekam na kolejne posty . :)

    OdpowiedzUsuń
  17. suuper ! bardzo mnie zaciekawiło ! czekam na więcej ! ;))

    OdpowiedzUsuń
  18. cześć. możesz mojego bloga dodać do polecanych? http://miszmaszmoniki.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  19. To co piszesz jest takie szczere. Masz smykałkę do pisania i pisz dalej. Mi to dodało trochę otuchy, że nie tylko ja tak się czuję. Dla mnie bardzo dobrze napisane :) Pozdrawiam, a i pamiętaj, że warunkiem szczęścia jest doznanie cierpienia (..)

    OdpowiedzUsuń
  20. Hmm. Już kiedyś skomentowałam pierwszą część tego bloga. A nie zauwazyłam tej. Myślę, że Ci sie uda, no jak widac masz talent do pisania takich rzeczy, podziwiam cię i sama chciałabym taki mieć. ;c
    karo1998r.

    OdpowiedzUsuń