Śmieszne jest to jak trudno nam się uwolnić...

Śmieszne jest to jak trudno nam się uwolnić z problemów, które nie powinny nas nawet obchodzić. Śmieszne i żałosne jest o jak wielkim idiotą jestem i smutne to, że nie umiem uwolnić się od tego co prześladuje mnie od dawna. Pobieram pobieram siebie i coraz więcej nienawiści do siebie. Ciężko ludziom uwierzyć w to, że osoby wydające się na pozór szczęśliwe i bez trosk otoczone przyjaciółmi cierpią na samotność, ból i strach, którego nie ukrywają choć i tak nikt w niego nie wierzy, a ten kto zna ma to za nic i ignoruje przechodząc dalej nawet nie próbując pomóc.. Przez to jest tyle samobójstw.. przez obojętność ludzi i przyjaciół na to co się dzieje w środku na pewno wielu z nas. Każdy cierpi, z różnych powodów..
Ja mam już dość tego, iż to wszystko jest takie popierdolone i tak bardzo się nie może układać... chcę w końcu mieć spokój i wieść chociaż po części życie takie w jakim nie byłoby tego wszystkiego co jest za mną.. bez mojej osoby.. Chcę to zakończyć lecz boję się tego co będzie i boję się, że odchodząc stracę to czego tak bardzo pragnę bo mnie to ominie, bo mnie nie będzie... boję się tego wszystkiego i boję się strachu i nerwów, które mną szastają.. nie chcę i chcę .. chcę odejść i umrzeć i dać spokój tym wszystkim ludziom, których zraniłam.